Przeciwnica zaznaczona jest na mapach XVIII i XIX wieku i istnieje do dnia dzisiejszego.
Historia Wieś istnieje co najmniej od drugiej połowy XIV wieku i ma średniowieczną metrykę. Początkowo była własnością szlachecką należącą do lokalnej, wielkopolskiej szlachty z rodu Wielżyńskich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko, a później także do Boboleckich. Od 1320 miejscowość leżała w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1473 odnotowano ją w powiecie poznańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1563 należała do parafii Stare Miasto koło Szamotuł .
Od XIV wieku dziedzicami we wsi byli Wielżyńscy. Pierwsze zapisy o nich pochodzą z archiwów sądowych i dotyczą spraw majątkowych. W 1387 doszło do procesu sądowego o rozgraniczenie wsi pomiędzy Bieniaszem komandorem komandorii joannitów ze św. Jana za murami Poznania, jako właścicielem Niemieczkowa, a Wielżyńskimi dziedzicami Wielżyna. Dziedzice wielżyńscy nie chcieli przyprowadzić do sądu swoich kmieci z Wielżyna.