Historia Pierwsze wzmianki o Pościszach pochodzą z XV w. z 1442 r., w którym na terenie obecnej Międzyrzecczyzny istniały wsie Międzyrzec i Stołpno. W tym czasie dziedzicem owych ziem był starosta brzeski, Jan Nassutowicz, który postanowił poprzez kolonizację zaludnić te ziemie. Wydał on dokument, na mocy którego powstała wieś.
Do 1569 r. Pościsze należały do Litwy. 28 czerwca tegoż roku zawarto na sejmie w Lublinie związek Polski z Litwą (unia lubelska), na mocy którego część Podlasia wróciła do Korony.
Kolejne wzmianki o Pościszach pochodzą z 1605 r., w którym przeprowadzono lustrację biskupią dóbr międzyrzeckich; wymieniono 12 wsi bojarskich zamieszkanych przez ludzi przybyłych z Mazowsza – w tym m.in. Pościsze.
Pościsze jako wieś bojarska nie były obciążone normalnymi wymiarami pańszczyzny w dobrach międzyrzeckich. Pozycja bojarów była inna niż pozycja chłopów – do 1782 r., kiedy to ks. Adam Kazimierz Czartoryski otrzymał dobra międzyrzeckie w ramach spadku po swoim ojcu Auguście (w jego rękach były one do 1802 r., w którym przejął je jego młodszy syn Konstanty).