Głowa Głowa pierwogonków jest w przybliżeniu jajowata lub gruszkowata, entognatyczna, co oznacza, że narządy gębowe ukryte są w całości w puszce głowowej, będącej zagłębieniem na jej brzusznej stronie przykrytym wargą górną. Pozbawione są oczu i czułków. U części gatunków na głowie występują pseudooczka (psudoocelli), będące narządami zmysłu wrażliwymi na wilgotność środowiska. Przysadki gębowe ssące składają się ze sztyletowatych żuwaczek połączonych stawowo jedną płaszczyzną z głową. Szczęki (maxillae) wyposażone są w głaszczki, a druga ich para zrośnięta jest częściowo w wargę dolną.
Tułów Tułów określa się jako cylindryczny o wyraźnie skróconym przedpleczu. Pierwsza para odnóży jest dłuższa od pozostałych i trzymana wysunięta do przodu, dzięki czemu pełni funkcję narządu zmysłu, zastępując czułki. W związku z tą funkcją wyposażona jest w liczne sensilla i włoski czuciowe. Odnóża tułowiowe zakończone są jednoczłonowymi stopami wyposażonymi w pojedynczy pazurek.