Pierwotnie cmentarz grzebalny znajdował się przy cerkwi. W 1 poł. XIX wieku wytyczono osobny cmentarz w kształcie czworoboku, o powierzchni 0,12 ha, użytkowany najpierw przez unitów, a po 1875 roku przez prawosławnych. Był on czynny do końca II wojny światowej
Spis z 1827 roku notował wieś w powiecie tomaszowskim i parafii unickiej Rachanie. Liczyła ona wówczas 47 domów i 308 mieszkańców. W 1845 roku Pieniany należały do gminy Rachanie, będącej we władaniu Franciszka Kickiego. Istniała tu karczma, która uzyskała patent na dalsze prowadzenie wyszynku alkoholu.
Pod koniec XIX wieku wieś liczyła 48 do mów i 381 mieszkańców, w tym 78 katolików. Włościanie posiadali 755 mórg ziemi ornej i 54 morgi lasu. Miejscowy folwark należał do dóbr Pukarzów. Istniała tu cerkiew parafialna z filiami w Podlodowie i Hopkiem. W 1857 roku dobra odziedziczył po matce Edward Fredro, a po nim w 1883 roku dzieci jego brata przyrodniego: Stefan, Henryka i Maria.
Według spisu z 1921 roku wieś liczyła 67 do mów i 389 mieszkańców, w tym 11 Żydów, natomiast w kolonii było 14 domów i 83 mieszkańców, w tym 2 Ukraińców 422.