Jan Rostkowski umarł w roku 1776, a jego mają tek trafił w ręce Ignacego Cetnera, wojewody bełskiego, który w roku 1784 odsprzedał go za sumę 605 800 złp Katarzynie z Karasickich Rzeczyckiej, żonie Andrzeja Rzeczyckiego herbu Janina.
W 1756 roku w Pienianach notowano 4 kotły gorzałczane lub piwne oraz 1 młyn o dwóch kołach lub 2 młyny posiadające po jednym kole rzecznym.
W 1820 roku zmarła Katarzyna Rzeczycka, a w roku 1823 jej mąż Andrzej Józef Rzeczycki. Majątek odziedziczyła wówczas ich córka Marianna (zm. 1855), zamężna I – voto za Franciszkiem Kickim, secondo – voto za hr. Edwardem Fredrą (1803-1878).
Cerkiew i parafia Pierwsza wzmianka o cerkwi w Pienianach pochodzi z roku 1696. W 1760 roku istniała we wsi drewniana cerkiew parafialna pw. Matki Bożej Różańcowej, która należała do dekanatu tyszowieckiego. W 1840 roku w skład unickiej parafii wchodziły: Pieniany, Wola Gródecka, Podlodów, Gródek i Hopkie. Liczyła ona wówczas 898 parafian, a w 1872 roku 958. W latach 1850–1863 administratorem parafii był ks. Ignacy Makoński, a po 1865 roku ks. Paweł Podkowicz, który w 1875 roku uszedł przed prześladowaniem do Galicji W 1875 roku cerkiew została zamieniona na prawosławną. Ostatnia, drewniana cerkiew w tej miejscowości, pochodząca z 1757 roku została rozebrana w 1938 roku.