Historia Wieś wzmiankowana w 1450 r., wtedy na 14 włókach żyło 5 chłopów. Dokumenty wizytacyjne tych okolic z roku 1539 i 1543 nie wspominają o Pelniku. Prawdopodobnie wieś była wyludniona po wojnach. W 1543 r. mieszkańcy Komorowa zagospodarowywali opustoszały majątek w Pelniku. W 1577 r. we wsi, posiadającej 12 włók, było sześciu chłopów (każdy miał po 2 włóki): Max Schultz, Jancke Schultz, Jan Phol, Martzin, Blasie i kolejny Marx. Około 1597 chłopi z Pelnika wycięli 160 drzew z pańskiego lasu. Drzewa zostały spławione Pasłęką do Braniewa i tam sprzedane. Kradzież jednak została wykryta a sprawcy stanęli przed sądem. Wyrok sądowy nakazał im zapłacić po 3 szylingi od każdego ściętego drzewa. Później mieszkańcy Pelnika stawali przed sądem także za nielegalny połów ryb oraz zaleganie z podatkami. W 1599 r. w Pelniku mieszkali: Stenzel Buttcher, Görg Schneider, Jacob Pohl, Bartel, Lucas i Thewers. Czynsz wynosił po 3 marki od każdej włóka a chłopi zobowiązani byli do szarwarku. Przed 1628 r. we wsi mieszkali: Georg Neumann, Thomas Schultze, Jacob Augustin, Marx Lemisch, Georg Masuch, Hans Pohl. Wojny polsko-szwedzkie przyczyniły się do dużych zniszczeń. W 1678 r. chłopi z Pelnika nie płacili czynszu. Sześć włók Thomasa i Henricha Schulza oraz Georga Masucha leżało odłogiem.