Generalnie kontynuowało jednak strategię minimalistyczną, nie odnosząc sukcesów. Dodatkowo pomiędzy ruchem a kardynałem Wyszyńskim powstał konflikt na tle przygotowanej w 1963 przez Stanisława Stommę tzw. „Opinii”, memoriału dotyczącego możliwości m.in. możliwości nawiązania przez PRL stosunków dyplomatycznych z Watykanem. Prymas uznał memoriał za nieuzasadnione wejście w jego kompetencje. Posłowie koła głosowali przeciwko 3 projektom ustaw na 93 zgłoszone.
1965–1969 W wyborach do Sejmu IV kadencji (1965) posłami zostali Stanisław Stomma (przewodniczący koła), Jerzy Zawieyski, Konstanty Łubieński, Tadeusz Mazowiecki i Janusz Zabłocki, który zastąpił Stefana Kisielewskiego. Ten ostatni zrezygnował, uważając dalszy udział w instytucji fasadowej za niecelowy, jako nie przynoszący żadnych efektów. Kandydatura Zabłockiego wzbudziła opór krakowskiego środowiska „Znaku”, które uważało go za nadmiernie uległego zarówno w kontaktach z Episkopatem, jak i PZPR. Udział koła w pracach Sejmu w dalszym ciągu pozostawał symboliczny. Dodatkowo kardynał Wyszyński uznał za nielojalne enigmatyczne stanowisko koła wobec listu biskupów polskich do biskupów niemieckich w 1965 wyrażone w debacie poselskiej.