Przez krótki czas Parądzice wchodziły w skład utworzonego w 1793 r. przez Prusaków z południowej części powiatu łęczyckiego nowego powiatu – zgierskiego z siedzibą w Piątku. Po powstaniu tzw. Kongresówki Parądzice znalazły się w województwie mazowieckim, obwodzie łęczyckim i powiecie zgierskim. W wyniku reformy administracyjnej Królestwa w 1837 r. wieś Parądzice weszła w skład guberni kaliskiej, powiatu łęczyckiego i gminy Tkaczew. Reforma z 1845 r. złączyła gubernie kaliską z warszawską. Po reformie z 1867 r. Parądzice znów znalazły się w guberni kaliskiej, powiecie łęczyckim i gminie Tkaczew. Stan ten utrzymał się bez zmian do działań wojennych w 1914 r.
Około 1880 r. we wsi Parądzice znajdowało się 16 domów, które zamieszkiwało ogółem 162 mieszkańców.
XX w. II wojna i czasy współczesne W okresie międzywojennym, około 1937 r. podjęto się wspólnej inicjatywy budowy w Parądzicach budynku Ochotniczej Straży Pożarnej. Utworzono na ten cel nawet fundusz w jednym z banków łęczyckich, do którego mieszkańcy wsi dokonywali regularnych wpłat. Wspólną inicjatywę przerwała jednak II wojna światowa. Po wojnie nie powrócono już do realizowania pomysłu. W okresie międzywojennym działało również w Parądzicach koło Polskiego Stronnictwa Ludowego.