W 1448 Wincenty zapisał swojej żonie Annie po 100 grzywien posagu oraz wiana na połowie Obrzycka, wsi otrzymanej z podziału wraz z bratem Piotrem. W 1449 Piotr zapisał swojej żonie Annie po 110 grzywien posagu oraz wiana na połowie swych dóbr w Obrzycku. W 1450 Anna żona Wincentego Obrzycka pozwała Jana Radomickiego o wtargnięcie do 1/4 Radomicka oraz do całej wsi Miechcin oraz upomniała się o zabrany inwentarz wartości 300 grzywien, który Jan zabrał z domu Lutki Radomickiej, babki Anny. W 1453 Wincenty pozwany został przez Basza z Przyborowa, męża swej siostry Eufemii, w sprawie poręczenia za swego zmarłego brata Piotra z Obrzycka.
Zachowały się także zapisy w historycznych księgach podatkowych dotyczące wsi. W latach 1508-1581 odnotowano pobory podatkowe oraz areał wsi. W 1508 miał miejsce pobór z Ordzina od 14 łanów oraz 6 groszy od karczmy. W 1510 w Ordzinie było 13 łanów osiadłych, z których dziesięcinę otrzymywał Andrzej Szamotulski wojewoda poznański, folwark, 4 zagrodników oraz karczma. W 1563 miał miejsce pobór od 15 łanów oraz od karczmy dorocznej. W latach 1564-1565 wieś Ordzin należała do pana Stanisława Ordzińskiego i gospodarowało w niej 20 kmieci. W 1577 miał miejsce pobór ze wsi od pani Ordzińskiej (prawdopodobnie była to Dorota Włościejewska wdowa po Stanisławie Ordzińskim).