Kolejny zapis z 1402 odnotował panią Nosalinę dziedziczkę Ordzina pozwaną przez Janusza Fafko mieszczanina poznańskiego o 2 grzywny i 13 skudów.
W latach 1409-1428 odnotowany został Janusz z Ordzina Ordziński. W latach 1415-1416 toczył spory sądowe z Michałem z Lubasza o Sokolniki Małe koło Szamotuł, a także o prawo bliższości do Prusinowa koło Czarnkowa. W latach 1416-1417 toczył kolejne procesy z Niemierzą z Kiszewa, Objezierza i Bliżyc w powiecie gnieźnieńskim o prawo do opieki nad dziećmi i dobrami zmarłego Wincentego z Obrzycka. W 1421 procesował się z kmieciami z Obrowa. W 1424 wraz z siostrą Wichną był w sporze z Piotrem z Obrzycka. W latach 1427-1428 toczył proces z Wincentym z Ninina o 7 grzywien szkody, a w 1428 ze swoją siostrą Wichną o 10 grzywien.
W latach 1438-1453 Wincenty oraz 1441-1448 dziedzicami w Ordzinie byli synowie Wincentego z Obrzycka, obaj noszący imię Piotr, którzy od nazwy wsi nosili nazwisko Ordzińscy. Majątek posiadali na zasadzie niedziału. W 1444 dali oni Gotardowi z Przyborowa koło Szamotuł wieś Sokolniki (obecnie to Sokolniki Wielkie), a w zamian otrzymali 3 łany w Przyborowie i 400 grzywien. Sprzedali także Stanisławowi z Ostroroga 3 łany w Przyborowie za 100 grzywien.