gr. -οιδης -oidēs ‘przypominający’. Clangocycnus: gr. κλαγγη klangē ‘hałas, brzęczenie’; κυκνος kuknos ‘łabędź’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Cygnus buccinator J. Richardson, 1831. Euolor: gr. ευ eu ‘ładny’; rodzaj Olor Wagler, 1832. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Anas olor J.F. Gmelin, 1789
Podział systematyczny Do plemienia należy jeden rodzaj, który obejmuje następujące, występujące współcześnie gatunki: Cygnus melancoryphus (G.I. Molina, 1782) – łabędź czarnoszyi Cygnus atratus (Latham, 1790) – łabędź czarny Cygnus olor (J.F. Gmelin, 1789) – łabędź niemy Cygnus columbianus (Ord, 1815) – łabędź czarnodzioby Cygnus buccinator J. Richardson, 1831 – łabędź trąbiący Cygnus cygnus (Linnaeus, 1758) – łabędź krzykliwy
oraz wymarłe: Cygnus falconeri , 1865 – wymarły, plejstoceński gatunek olbrzymiego łabędzia z Malty i Sycylii Cygnus sumnerensis (Forbes, 1890) – wymarły gatunek z Nowej Zelandii, dawniej uważany za podgatunek łabędzia czarnego
Fragment kladogramu z uwzględnieniem żyjących współcześnie członków rodzaju Cygnus:
Zobacz też Brzydkie kaczątko – baśń H.Ch. Andersena Łabędź – herb szlachty polskiej
Uwagi
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia