Ponadto taki zapis jest bardziej ekonomiczny.
W nazwach kierunków pośrednich pierwszego stopnia człon północny bądź południowy musi być na pierwszym miejscu. Np.: południo-zachód, południowo-zachodni, a nie zachodnio-południowy.
Kierunki pośrednie drugiego stopnia określa się jako: północno-północno-wschodni (NNE) – azymut 22,5° wschodnio-północno-wschodni (ENE) – azymut 67,5° wschodnio-południowo-wschodni (ESE) – azymut 112,5° itd.
Kierunki pośrednie trzeciego stopnia określa się jako: północny ku wschodowi (N/E, ang. North by East, NbE) – azymut 11,25° północno-wschodni ku północy (NE/N, North East by North, NEbN) – azymut 33,75° wschodni ku północy (E/N) – azymut 78,75° itd.
Polskie skróty nazw głównych i pośrednich punktów horyzontu mały|Najkrótsza wersja polskich skrótów nazw głównych i pośrednich punktów horyzontu Wersja krótsza północ – pn. południe – pd. wschód – wsch. zachód – zach. północo-wschód – pn.-wsch. północo-zachód – pn.-zach. południo-wschód – pd.-wsch. południo-zachód – pd.-zach. Wersja dłuższa (z literą „ł”) mały|Dłuższa wersja polskich skrótów nazw głównych i pośrednich punktów horyzontu północ – płn. południe – płd. wschód – wsch. zachód – zach. północny wschód – płn. wsch. północny zachód – płn. zach. południowy wschód – płd. wsch. południowy zachód – płd.