Przez dłuższe okresy przebywał w Warszawie oraz we Francji i Włoszech, gdzie angażował się w organizację polskich formacji wojskowych. W Manieczkach powstało wiele jego utworów literackich. Zmarł w 1822 roku w nieistniejącym już drewnianym dworku. Po jego śmierci majątkiem zarządzały jego żona Estera oraz córka Teresa.
W latach 1823–1833, na mocy prawa pruskiego, przeprowadzono w Manieczkach uwłaszczenie chłopów. Obok folwarku dworskiego zaczęły wówczas prosperować gospodarstwa chłopskie, m.in. Mateusza Banaszaka, Andrzeja Jankowiaka, Jana Marciniaka i inne.
Przez kolejne lata XIX i początku XX w. Manieczki często zmieniały właścicieli – znanych ziemian. Od 1834 r. majątek przejął Edward Rożnowski – wnuk Józefa Wybickiego, który w 1842 sprzedał majątek generałowi Dezyderemu Chłapowskiemu. W 1864 r. Chłapowscy odsprzedali go Cezaremu hr. Platerowi (ziemianin litewski, powstaniec listopadowy, kuzyn Emilii Plater). W 1871 r. Manieczki nabył Bronisław Grodzicki, który w 1894 r. pobudował obecny mansardowy dwór przeznaczony na siedzibę. Drewniany dworek Wybickiego spłonął ok. 1835 r. Grodzicki wzniósł wpierw niewielki budynek na skraju parku, blisko szosy. Z czasem rozbudowywał go w stylu barokowego staropolskiego dworu. Pod koniec XIX w. zmienił się układ zabudowy wsi.