Po uzyskaniu niepodległości, linię kolejową przejęły Polskie Koleje Państwowe.
Lotnisko wojskowe (1936–1952) Dzisiejsze Małaszewicze znajdują się po południowej stronie torów, gdzie pierwsi mieszkańcy zaczęli się osiedlać w 1924 roku. Do rozwoju nowej osady przyczyniło się powstania lotniska wojskowego, zlokalizowanego pomiędzy wsiami Małaszewicze Duże i Małe, a torami kolejowymi i obecnymi Małaszewiczami.
Do budowy lotniska i bazy paliwowej dla lotnictwa przystąpiono w 1936 roku. Lokalizację wybrano ze względu na centralne położenie w państwie, niskie opady atmosferyczne, oraz bliskość Brześcia. Przy budowie wykorzystano elementy Twierdzy Brzeskiej, m.in. w jednym z fortów umieszczono zbiorniki paliwa o pojemności 278 tys. litrów. Lotnisko posiadało 14 hangarów, oraz osiedle dla wojskowej obsługi lotniska i ich rodzin. To tutaj stacjonowały nowoczesne bombowce Łoś należące m.in. do 220 Dywizjonu Bombowego, które w Małaszewiczach wyposażano m.in. w radiostacje. Lotnisko stało się celem ataków Luftwaffe już w pierwszym dniu agresji III Rzeszy i Słowacji na Polskę. W bombardowaniach rannych i zabitych zostało 40 członków personelu lotniska, toteż podjęto decyzję o jego ewakuacji w kierunku Rumunii. Według historyka Zygmunta Mańkowskiego w czasie niemieckiego nalotu śmierć poniosło 12 osób a 35 zostało rannych.