Po wojnie następował proces odbudowy kultury kurpiowskiej. Bardzo ważną w tym rolę odegrał ówczesny proboszcz parafii Kadzidło, ks. Mieczysław MieszkoEdward Anuszkiewicz, Stanisław Pajka, Ks. kanonik Mikołaj Mieczysław Mieszko (1892–1961), „Zeszyty Naukowe OTN”, z. 7, 1993, s. 294–296..
Od czasów ks. Mieszki, Kadzidło znacząco się zmieniło, w bardzo szybkim tempie następował proces rozwoju, oddano do użytku kilka nowych instytucji, m.in. nowy budynek urzędu gminy z filią PKO BP, Zespół Szkół Powiatowych, ośrodek zdrowia. Rozpoczęto również budowę sieci kanalizacyjnej z oczyszczalnią ścieków.
Nazwa Według lokalnej tradycji nazwa wsi Kadzidło związana jest z wydobywanym i obrabianym kiedyś bursztynem, który w drobnych kawałkach był mieszany z jałowcem i stosowany jako kadzidło w kościołach. Jest to jednak tylko część historii pochodzenia nazwy wsi. Związana ona jest z wydobywaniem i obrabianiem bursztynu, ale nie pochodzi od stosowania go w kościołach jako kadzidła. Dawni Kurpie nie pozbywali się opiłków pozostałych z obróbki bursztynu, ale wrzucali je do wieczornego ogniska, przy którym spędzali czas. Z opiłków wydobywał się dym o specyficznym zapachu.