Datę rajdu wyznaczono na 28 sierpnia 1914 roku. Okręty podwodne wyszły w morze już 26 sierpnia, aby zająć na czas przewidywane pozycje, jednostki nawodne opuściły bazy pod wieczór 27 sierpnia. Komodor Tyrwhitt miał pod swoją komendą dwie flotylle niszczycieli (ogółem 2 krążowniki lekkie i 32 niszczyciele), komodor Keyes flotyllę okrętów podwodnych w składzie dwóch niszczycieli i ośmiu okrętów podwodnych. Reginald Tyrwhitt dowodził zespołem z pokładu krążownika , który został mu przekazany wprost po ukończeniu budowy 26 sierpnia, na dzień przed rozpoczęciem akcji. W odwodzie pozostawały dwa krążowniki liniowe kontradmirała Moore’a i, w odległości około 100 mil morskich Zespół Krążowników C, zaś ze Scapa Flow zdążał wiceadmirał Beatty. Miał on pod swoją bezpośrednią komendą trzy jednostki najnowszego typu Lion: flagowy HMS „Lion”, HMS „Princess Royal” i HMS „Queen Mary” oraz eskadrę krążowników lekkich komodora Goodenougha. Komodorowie Keyes i Tyrwhitt nie wiedzieli o płynącym w ich stronę zespole admirała Beatty’ego, ponieważ w momencie jego wyjścia w morze znajdowali się już poza zasięgiem transmisji radiowych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa koło Helgolandu (1914) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.