Występuje w nim połączenie spójnikami: jak, jakby, niby, gdyby, na kształt. zmierzch jak tłumy cieni gorąco jak w piecu
Porównanie homeryckie Porównanie homeryckie to rodzaj porównania poetyckiego, które jest bardzo rozbudowane i stanowi pewną samodzielną całość wobec reszty utworu. Mimo że porównania homeryckie pochodzą ze starożytnej poezji epickiej, występują także w liryce i epice pisanej prozą. W literaturze współczesnej pojawiają się o wiele rzadziej niż w literaturze dawnej.
Budowa porównania homeryckiego Jak każde porównanie, porównanie homeryckie (inaczej homerowe) składa się z dwóch członów – drugi z nich (następujący po spójniku jak, jako, jak gdyby itp.) jest w porównaniu homeryckim obszernym, rozwiniętym obrazem, często stanowiącym samodzielny epizod fabuły utworu o dygresyjnym charakterze. Charakterystyczną cechą porównania homeryckiego jest także to, że niejednokrotnie przedstawia ono zachowania ludzi (lub, rzadziej, czynności przedmiotów) w zestawieniu z zachowaniami zwierząt lub zjawiskami przyrodniczymiHalina Kurkowska i Stanisław Skorupka, Stylistyka polska, 1964, s. 202..