Okres międzywojenny i II wojna światowa - rozwój i schyłek klasy Pierwszym specjalnie zbudowanym krążownikiem lotniczym, który wzbudził spore zainteresowanie w świecie, był szwedzki HMS „Gotland” z 1934 (wyporność: 4700 ton, uzbrojenie główne: 6 dział 152 mm), zabierający 6-8 wodnosamolotów. Bardziej znanymi przedstawicielami tej klasy stały się okręty japońskie, budowane w celu zwiększenia możliwości rozpoznawczych zespołów floty i biorące udział w II wojnie światowej. Szczególnie znane stały się krążowniki ciężkie: „Tone” i „Chikuma” z 1938 (wyporność: 11 215 ton, uzbrojenie główne: 8 dział 203 mm), zabierające 5-6 wodnosamolotów. Ponadto, zbudowano lekki krążownik lotniczy „Ōyodo” (6 wodnosamolotów). W 1943 roku na krążownik lotniczy został także przebudowany krążownik ciężki „Mogami” (wyporność: 12 200 ton, uzbrojenie główne: 6 dział 203 mm) – zabierał 11 wodnosamolotów.
Umiarkowana przydatność praktyczna krążowników lotniczych oraz wzrastające rozpowszechnienie lotniskowców spowodowały niewielką popularność tej klasy, tym bardziej, że zwykłe krążowniki nowo budowane w okresie międzywojennym na ogół zabierały 1-3, a amerykańskie nawet 4 wodnosamoloty.