Forma czasownika jest utworzona za pomocą środków morfologicznych ze strony czynnej. Aktor albo nie jest wyrażony, albo jest wyrażony we frazie nieobligatoryjnej. Jeśli zdanie w ogóle ma podmiot, to nie jest on aktorem. Konstrukcja bierna jest w pewien sposób ograniczona pod względem dystrybucji w porównaniu z konstrukcją czynną. Znaczenie zdania pozostaje niezmienione względem zdania w stronie biernej, w szczególności liczba uczestników opisywanego zdarzenia jest w obu stronach identyczna. Pozwala to odróżnić stronę bierną od czasowników opisujących sytuacje samoistne (typu Drzwi (same) się otwarły wobec Ktoś otwarł drzwi.
Jak z wyżej wymienionych kryteriów wynika, na stronę składają się dwie operacje składniowe dezagentyzacja i (ewentualnie) przeniesienie jednego z argumentów (prototypowo patiensa) do pozycji podmiotu. Weźmy następujące zdania:
Talerze są myte przez męża Talerze są myte Talerze się myją Myje się talerze Myto talerze