Postanowienia Uzgodniono, że Niemcy oraz Austria zostaną po zakończeniu działań wojennych podzielone na cztery strefy okupacyjne, gdyż także Francja została uznana za jedno z głównych mocarstw alianckich: ZSRR, USA, Wielka Brytania i Francja będą okupowały wyznaczone na konferencji 4 strefy Niemiec (jedna dla każdego państwa). Zgodnie z tym planem przewidziano utworzenie skoordynowanej administracji i kontroli za pośrednictwem Sojuszniczej Rady Kontroli, złożonej z naczelnych dowódców sił zbrojnych czterech mocarstw. Obciążono Niemcy reparacjami wojennymi, których rozmiar miał być ustalony później. ZSRR otrzymał kontrolę nad jedną trzecią Niemiec (Turyngią, Saksonią, Meklemburgią, Brandenburgią i Pomorzem Przednim) i aliancką strefę operacyjną w Europie do czasu zakończenia wojny. Podjęto decyzje o transferze ludności pomiędzy państwami (m.in. przesiedleniu Niemców z Polski, Węgier, Czechosłowacji). W kwestii polskiej ustalono, że Polska utraci Kresy Wschodnie na rzecz ZSRR (obecnie Litwa, Ukraina i Białoruś), a wschodnią granicę państwa wyznaczy linia Curzona, natomiast utracone tereny miały zostać zrekompensowane przesunięciem granic na zachód.