Opis jaskini Do jaskini wchodzi się wygodnym otworem o szerokości około 16 m i wysokości 2 m, częściowo ograniczonym dużym głazem, który odpadł od stropu. Można zwiedzać ją bez latarki. Bezpośrednio nad wejściem z płyty skalnej spada niewielki strumyk, który zimą tworzy niezwykłe formy lodowe. Jaskinia jest bezpieczna dla turystów i nie wymaga specjalistycznego sprzętu, czy też doświadczenia speleologicznego.
Jaskinia składa się z jednej dużej komory o powierzchni 115 m². W głąb skały wnika na 11 m, a jej przekątna ma długość 17 m. Jest dość niska. Przy otworze ma wysokość 2 m, we wnętrzu zaś przeciętnie 1,5–1 m i tylko w jednym miejscu na krótkim odcinku można się swobodnie wyprostować. Strop nie potrzaskany, ale miejscami wskutek wietrzenia skała jest krucha i łuszcząca się. Jest też w niej wiele zagłębień i zniszczonych fragmenty kotłów eworsyjnych. Występujące na wschodniej ścianie podłużne gzymsy i wnęki, świadczą, że kiedyś była modelowana przez wody płynące. Dno jest w większości płaskie, choć miejscami nierówne. Występujące w nim mniejsze i większe doły to skutki jej rozkopywania.