wzniesiono liczne mosty i zrealizowano szereg inwestycji z zakresu hydrotechniki. W 1868 roku opracował system organizacji budowy dróg, przyjęty następnie w innych guberniach rosyjskich jako standard. W 1886 roku ze względu na pogarszający się stan zdrowia przeszedł na emeryturę i osiadł w Batumi. W latach 90-tych XIX wieku nadzorował różne prace budowlane. W 1909 jeden z inicjatorów i założycieli „Domu Polskiego” w Batumi. W latach 1917–1918 członek Komitetu Związku Wojskowych Polaków w Batumi. Zmarł w tej miejscowości na początku lat dwudziestych XX wieku.
Prace
1860 projekt łuku triumfalnego ku czci księcia Bariatyńskiego, upamiętniający jego zwycięstwo na Wschodnim Kaukazie (w konkursie otrzymał pierwszą nagrodę). 1861 budowa rafinerii w Tbilisi. 1861 projekt kanału nawadniającego, doprowadzającego wodę z rzeki Aragwy do Tbilisi o długości 30 km (25 wiorst). 1860–1863 budowa kamiennej cerkwi prawosławnej w Pasanauri, gub. tyfliskiej. 1860–1863 budowa przepustów i fontanny przy Gruzińskiej Drodze Wojennej. 1860–1863 budowa murów oporowych na zboczu góry Gut-Gora (Gudauri), w pobliżu stacji Gudauri. 1866–1867 budowa mostu drewnianego o długości 120 m.