Opowiadał się za stopniowym przechodzeniem od gospodarki kapitalistycznej do gospodarki planowej. W 1937 pisał o „kierowanym” kapitalizmie jako możliwym etapie przejściowym do gospodarki planowej, podkreślając znaczenie państwowej regulacji gospodarki i podporządkowania jej zasadzie korzyści społecznej. W 1938, publikując pod pseudonimem L. Bukowski, przedstawił koncepcję „społecznej gospodarki planowej”. Postulował również uspołecznienie kluczowych gałęzi wielkiego przemysłu.

Działalność redakcyjna Był związany z prasą PPS także w drugiej połowie lat 30. XX wieku. W 1936 występował jako redaktor odpowiedzialny „Naprzodu”, organu PPS. Jego nazwisko figuruje w stopkach kolejnych numerów pisma, m.in. z lipca, września i grudnia 1936. Przez pewien czas prowadził również kronikę gospodarczą w „Robotniku”.

Andrzej Notkowski wskazuje, że po przeniesieniu „Naprzodu” do Warszawy dziennik był redagowany i drukowany w stołecznej oficynie partyjnej przy ul. Wareckiej, a funkcję redaktorów odpowiedzialnych pełnili kolejno Stanisław Niemyski, Ludwik Winterok, Jerzy Cesarski i Mieczysław Niedziałkowski.

Pełnił również funkcję redaktora odpowiedzialnego „Gazety Robotniczej”, organu PPS Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego.