Największą zdolność przejawia frakcja pektynowa składająca się wyłącznie z kwasów uronowych.
Błonnik ma również właściwości takie jak: tworzenie żeli, wiązanie kwasów żółciowych i adsorpcja oleju.
Wartość energetyczna Dawniej sądzono, że błonnik nie podwyższa wartości energetycznej posiłku.
W zależności od przepisów obowiązujących w danym regionie lub woli producenta danej żywności, przyjmuje się, że kaloryczność błonnika jest zerowa, wynosi 2 kcal/g lub tyle ile zwykłe węglowodany, czyli 4 kcal/g. W Stanach Zjednoczonych przyjmuje się, że rozpuszczalny błonnik ma 4 kcal/g, ale nierozpuszczalny błonnik 0 kcal/g. W Polsce przyjmuje się, że kaloryczność błonnika to ok. 2 kcal/g.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady UE z 25 października 2011 nałożyło od 13 grudnia 2016 włącznie na producentów żywności obowiązek przyjmowania, że kaloryczność błonnika wynosi 2 kcal/g. Według rozporządzenia do 12 grudnia 2016 włącznie informacje te mogły być przekazywane na zasadzie dobrowolności.
Źródła błonnika mały|Otręby pszenne mają wysoką zawartość błonnika pokarmowego Źródłem błonnika pokarmowego są m.in. warzywa, owoce, produkty zbożowe (otręby zbożowe, kasze, naturalne płatki zbożowe, musli, niełuskany ryż, pieczywo razowe i żytnie) i nasiona roślin strączkowych.