Napisała do matki, że „Rzym [jest] o wiele lepszy od Aten, poza Akropolem”.

W latach 1927–1929 Frantz pracowała na Uniwersytecie Princeton dla historyka , prowadząc badania do jego (indeksu ikonografii sztuki chrześcijańskiej). Jesienią 1927 wróciła na krótko do Grecji, odwiedzając w prowadzonych przez nią ateńskich warsztatach Near East Industries. Capps, podobnie jak Frantz, była absolwentką Smith College i córką , przewodniczącego komitetu zarządzającego (ASCSA). Obie pojechały do Meteorów w północnej Grecji, które Frantz opisała w liście jako „najbardziej niezwykłe miejsce, [jakie] kiedykolwiek widziała”. Doktorat z historii sztuki bizantyjskiej przygotowywała pod kierunkiem Moreya, promotora wielu badaczy bizantynistyki i pośrednika w wymianie młodych naukowców między Princeton a ASCSA. Ponieważ Princeton nie przyjmował wówczas kobiet na studia, doktorat Frantz przyznał w 1937 Uniwersytet Columbia. Późną starożytność w Atenach (III–VII wiek), wówczas niemodną w nauce, sarkastycznie nazywała „nędznym okresem”.