W miarę zagęszczania zabudowy część murów została wykorzystana jako ściany domów, budowli gospodarczych i obiektów sakralnych.
Drugi obwód
thumb|280px|Fragment fortyfikacji przy ulicy IX. korpusu
Rozwój handlu, żeglugi i produkcji soli doprowadził do stopniowego powiększenia miasta poza najstarszy obwód. Nowa zabudowa powstawała przede wszystkim w kierunku wewnętrznego portu oraz na południowo-wschodnich zboczach półwyspu.
Drugi system fortyfikacji powstał w celu objęcia ochroną dzielnicy Campo, rozwijającej się wokół portu i późniejszego placu Tartiniego. W obrębie tego obszaru znajdowały się budynki władz miejskich, magazyny, domy kupieckie i kościół św. Piotra.
Po przejściu Piranu pod zwierzchnictwo Republiki Weneckiej w 1283 roku rozbudowa fortyfikacji była kontynuowana. Ochrona portu i dostępu od strony lądu miała znaczenie dla bezpieczeństwa miasta czerpiącego dochody z żeglugi, rybołówstwa i handlu solą.
Trzeci obwód
thumb|left|280px|Trzeci obwód murów, wzniesiony w latach 1470–1533/1534
Największa rozbudowa systemu obronnego nastąpiła od drugiej połowy XV do pierwszej połowy XVI wieku. Trzeci obwód miał objąć całą zabudowę półwyspu, w tym rozwijającą się dzielnicę Marčana, położoną poza wcześniejszymi fortyfikacjami.