Podczas nagrań z Antonoffem zespół był zdeterminowany, aby skupić się na swoich mocnych stronach instrumentalnych oraz utrzymać brzmienie tak żywe i wolne od ingerencji komputerów, jak to tylko możliwe. W wywiadzie dla Apple Music 1 Healy porównał ten proces do ostatecznego zdefiniowania prawdziwej tożsamości brzmieniowej zespołu, podczas gdy prowadzący Zane Lowe opisał to jako kolejny krok dla grupy o „tak niespokojnej energii” jak The 1975. Lowe zauważył, że zespół „wyczerpał” już swoje stylistyczne poszukiwania i na tej płycie dotarł do momentu refleksji nad swoimi rozwiniętymi umiejętnościami technicznymi. Podobnie jak w przypadku Burtona, Healy sam dążył do współpracy z Antonoffem – którego z szacunku dla jego producenckich dokonań nazwał „największym producentem na świecie” – a szczególnie cenił jego pracę z amerykańską piosenkarką i autorką tekstów Laną Del Rey. Healy jasno jednak dał do zrozumienia Antonoffowi, że podczas wspólnej pracy to on zachowuje pełną kontrolę artystyczną nad procesem nagrywania.