Dominująca postawa japońskiego dowódcy armii okupacyjnej stacjonującej w kraju ostatecznie skazała na niepowodzenie ideę Strefy Wspólnego Dobrobytu, prowadząc do zaniku nadziei miejscowych na prawdziwą niepodległość i buntu Birmańskiej Armii Narodowej w 1945 roku.
Po stronie aliantów stosunki polityczne były mieszane przez większość wojny. Na chińsko-birmańsko-indyjskim teatrze działań wojennych działał wyszkolony przez Amerykanów chiński Oddział X, co zacieśniło współpracę między oboma krajami, ale sprzeczne strategie zaproponowane przez gen. Josepha Stilwella i chińskiego generalissimusa Czang Kaj-szeka doprowadziły ostatecznie do usunięcia Stilwella ze stanowiska amerykańskiego dowódcy tego teatru działań wojennych. Z drugiej strony, stosunki chińsko-indyjskie były pozytywne dzięki wspólnej Drodze Birmańskiej, zbudowanej w celu dotarcia do chińskiego Oddziału Y i zaopatrywania chińskiego wysiłku wojennego przeciwko japońskiej agresji w Chinach, a także dzięki misjom nad niezwykle niebezpiecznym mostem powietrznym nad Himalajami, zwanym „Garbem” ().
Kampania ta miała także ogromny wpływ na dążenia niepodległościowe Birmy i Indii w latach powojennych.
Japoński podbój Birmy