ten zapis jest szczególnie istotny, gdy funkcja zawiera też parametr, np. , gdyż jest tu zmienną, zaś parametrem). Ogólnie: Jeśli , to . mały|Przybliżenia pola pod wykresem za pomocą prostokątów mały|Całka oznaczona jako pole zamalowanego regionu pod krzywą. Z obliczaniem całki nieoznaczonej powiązane jest pojęcie całki oznaczonej. Odnosi się ono do sposobu liczenia pól pod wykresem. Chcąc obliczyć pole na przedziale , można go podzielić na mniejszych przedziałów, których granice stanowią punkty , tak że . Dla każdego z tych przedziałów można wyrysować prostokąt, którego wysokość określamy w sposób umowny (np. najmniejsza wartość w danym przedziale, wartość na początku lub końcu przedziału). Wysokości tych prostokątów można oznaczyć jako . Łączne pole tych prostokątów wynosi wtedy . Takie przybliżanie ma sens, gdy wszystkie wartości funkcji są nieujemne. W przeciwnym razie, odchodzi się od interpretacji ściśle geometrycznej i wysokość oraz pola prostokątów traktuje się jak liczby ujemne. Sumę pól takich prostokątów można zapisać także jako , gdzie to liczba wydzielonych przedziałów, to wartości przyporządkowane dla kolejnych przedziałów (geometrycznie interpretowane jako wysokości prostokątów), a to długości kolejnych przedziałów. W ten sposób całkę oznaczoną można zdefiniować następująco: .