Friedrich przywołuje groteskowy opis chederu i talmudycznej nauki, interpretując go jako satyrę na tradycyjne żydowskie szkolnictwo. Jednocześnie podkreśla, że Prus – w przeciwieństwie do części pozytywistów – nie popierał całkowitej likwidacji chederów, lecz raczej ich stopniową reformę i modernizację. Autorka omawia także asymilacyjny wymiar początku opowiadania: obcinanie pejsów Jakuba, zmianę stroju oraz próbę „ucywilizowania” go przez warszawskich krewnych. Te sceny pokazują napięcie między tradycyjną żydowskością a projektem asymilacji w duchu pozytywizmu. Friedrich nie interpretuje „Snu Jakuba” jako tekstu jawnie syjonistycznego, ale wskazuje, że późniejsze zainteresowanie Prusa syjonizmem rzuca nowe światło na nowelę. W jej ujęciu utwór antycypuje pytania, które wrócą u Prusa w latach 90. XIX wieku: czy Żydzi są zdolni stworzyć nowoczesne państwo narodowe i jakie reformy społeczne byłyby do tego konieczne.
Zobacz też „Nawrócony” i „Sen”- inna nowele Prusa, której motywem przewodnim jest sen bohatera
Przypisy
Kategoria:Polskie nowele Kategoria:Polskie utwory fantastyczne Kategoria:Twórczość Bolesława Prusa Kategoria:Utwory literackie z 1890 Kategoria:Nowele, których akcja toczy się w Polsce Kategoria:Żydzi w literaturze Kategoria:Syjonizm Kategoria:Sen w fikcji