narzucają również warunki, które muszą spełniać dopuszczalne konfiguracje geometrii i materii.
Najważniejszy dla równania Wheelera-DeWitta jest więz hamiltonowski. W bardzo uproszczonym zapisie ma on postać
a po kwantowaniu przechodzi w warunek operatorowy nakładany na stan fizyczny. Obok niego występują więzy związane z niezmienniczością względem przekształceń przestrzennych. Razem wyrażają one fakt, że w ogólnie kowariantnej teorii grawitacji wiele pozornych zmian opisu jest zmianą współrzędnych, a nie zmianą fizycznego stanu układu.
Postać równania Po przejściu od zmiennych klasycznych do operatorów równanie Wheelera-DeWitta można zapisać symbolicznie jako
gdzie jest funkcjonałem falowym trójmetryki oraz pól materii . Funkcjonał ten bywa nieformalnie nazywany funkcją falową Wszechświata, ponieważ w kosmologicznych zastosowaniach opisuje nie cząstkę w danej przestrzeni, lecz całą geometrię przestrzenną wraz z jej zawartością fizyczną.
W wersji bez pól materii, przy pominięciu stałej kosmologicznej, w jednostkach z i bez wszystkich subtelności regularyzacyjnych równanie przyjmuje formalnie postać