Wokół tego młyna powstała później osobna wieś zwana Mokrzec. Właściciel młyna płacił w ramach podatku co roku ćwiertnie żyta i pszenicy oraz dawał jednego wieprza.
W 1530 we wsi odnotowano 9 łanów oraz 5 łanów sołeckich. W 1563 pobrano podatki we wsi z 10 i 3/4 łana, jednego łana sołeckiego, karczmy, dzierżawionego młyna korzecznego stojącego na strumieniu o jednym kole oraz od jednego komornika. W 1571 podatki ze wsi zapłacił biskup poznański z 9 łanów kmiecych, 6 łanów sołeckich, z młyna korzecznika o jednym kole wodnym. W 1581 zapłacono z 8,5 łana, 6 łanów sołeckich, 5 łanów opuszczonych oraz korzecznika w dzierżawie dorocznej.
Pod koniec XVI wieku wieś duchowna, własność biskupstwa poznańskiego leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAtlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 245..