Na dalszy rozkwit miejscowości korzystnie wpłynęło otwarcie 1 sierpnia 1874 linii kolejowej Wrocław Główny-Rudna Gwizdanów-Rzepin. W tym okresie wieś została podzielona na dwa człony, zachodni o charakterze przemysłowym i wschodni typowo rolniczy. Stacja w Gwizdanowie do 1901 roku obsługiwała pobliską Rudną, do czasu wybudowania dworca kolejowego w tym mieście, z tego też powodu stacja została nazwana Rudna Gwizdanów. W późniejszym okresie wybudowano odcinek linii kolejowej do Lubina. Liczba ludności wzrosła wówczas czterokrotnie i większość znalazła zatrudnienie przy obsłudze kolei. Po 1856 roku wieś przechodzi rozkwit budowlany, większość z dzisiejszej zabudowy mieszkalnej wsi pochodzi z tego okresu. W latach 1871–1872 pośród otaczającego cmentarza, został wzniesiony kościół katolicki pierwotnie średniowieczny pw. św. Urszuli z wykorzystaniem starych fundamentów. W czasach pruskich wieś do 1818 roku, należała do powiatu rudnowskiego, potem do 1932 roku należała do powiatu ścinawskiego, a po likwidacji w 1932 roku powiatu ścinawskiego, wieś należy do powiatu lubińskiego. Gwizdanowo 10 lutego 1945 zostało zajęte, przez wojska radzieckie, które do Gwizdanowa wkroczyły od strony zachodniej.