jego zdaniem szczęście i cierpienie są względne oraz wspólne ludziom i innym istotom. Młoda żona mówi, że Królestwo Niebieskie jest nieskończone jak miłość Boga i że żadne życie — nawet zwierzęce — nie ginie, lecz osiąga tyle szczęścia, ile zdoła przyjąć. Mąż odpowiada, że wystarcza mu ten świat, obejmuje ukochaną żonę i cieszy się chwilą. Mężczyzna zostaje wysłany przez króla jako poseł do Rosji i wraz z żoną wyrusza wystawnym statkiem do Petersburga. Długo żeglują przy niesprzyjających wiatrach. Między Szkocją a Jutlandią panuje sztorm.
Na wybrzeżu rozbija się statek. Młoda kobieta umiera, pozostawiając dziecko, które trafia pod opiekę biednej rybaczki. Nikt nie zna pochodzenia zmarłej, a w bogatym domu w Hiszpanii, po długim oczekiwaniu, rodzina uznaje córkę i zięcia za zaginionych. Chłopiec, nazwany Jørgenem, dorasta w ubogim rybackim domu. Zostaje ochrzczony, uczy się duńskiego i wrasta w lokalną społeczność. Przeżywa wizytę poławiacza węgorzy, opowiadającego historie, oraz wyjazd na uroczystość żałobną w głębi lądu. Gdy dorasta, najmuje się jako majtek i, niczego nieświadomy, odwiedza rodzinne strony w Hiszpanii. Po powrocie do Jutlandii odkrywa, że jego przybrana matka zmarła. Uczestniczy w połowach makreli. Jørgen i Morten zostają przyjaciółmi i wspólnie pracują na statkach w Norwegii oraz Holandii.