W 1387 Muszka z Miłochą wygrały od pani z Gądek 7 grzywien z odsetkami, a przysądzoną im część Gądek powierzyli w posiadanie Pomianowi dziedzicowi z Lubonia .
Zachowały się także zapisy w historycznych księgach podatkowych dotyczące wsi. W 1423 (według zachowanej kopii z lat 1488-1492) we wsi było 6 łanów. W 1508 miał miejsce pobór podatkowy z 6 łanów, a siódmy łan był objęty wolnizną. W 1509 pobrano podatki z 6 łanow oraz 3 grosze od karczmy. W 1563 Gądki wspomniano jako wieś opuszczoną. W 1563 miał miejsce pobór podatków z części Synowskiego liczącej jeden łan, z części należącej do Baltazara Gądkowskiego i Synowskiego pobór odbył się z 5 łanów oraz karczmy dorocznej. W 1577 wieś była opuszczona; odnotowano część Macieja Płaczkowskiego oraz część Baltazara Gądkowskiego.
Wieś szlachecka położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskimAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s. 37..