Niektórzy uczeni uważają jednak, że nazwa miasta została błędnie przyjęta jako nazwa głównego bóstwa miasta. Nikołaj Zubow zwraca przede wszystkim uwagę na to, że źródła pierwotne nigdzie nie zrównują Swarożyca i Radogosta. Co więcej, rdzeń -rad występuje w prawie 150 antroponimach, co czyni go jednym z najpopularniejszych elementów imion; bardzo popularnym składnikiem jest też rdzeń -gost, co naturalnie skutkuje istnieniem takich imion jak Radogost czy Gostirad. Wskazuje on również, że Słowianie pierwotnie nie nadawali dzieciom imion boskich (jak to bywało w starożytnej Grecji), a więc uznanie Radogosta za teonim wymagałoby przyjęcia założenia o wyjątkowej sytuacji. Aleksander Brückner twierdził również, że Adam z Bremy popełniał wiele błędów.
Inne propozycje Imię Radogost próbowano także łączyć z imieniem gockiego wodza Radagajsa (łac. ), lecz Radagajs ma własną, gocką etymologię. XVIII-wieczni autorzy, Karl Gottlob Anton i Anton Tomaž Linhart, uważali Radogosta za „boga radości lub hojnego, szczęśliwego cudzoziemca”, ale pogląd, że Radogost jest samodzielnym bóstwem, uważa się za mało prawdopodobny. Mało prawdopodobne jest także, by Radogost był pseudobóstwem. Niektórzy badacze sugerowali również, że gród został nazwany na cześć bóstwa, a nie odwrotnie.