Uczelnię zlikwidowano w okresie okupacji napoleońskiej, a kościół służył jako magazyn, obora i szpital wojskowy. W 1819 roku obiekt wrócił w ręce katolików, lecz wspólnota wkrótce przeniosła się do kościoła św. Sebastiana. Zabudowania klasztorne wyremontowano w latach 1848–1853 wg projektu Johanna Heinricha L’Hermeta. Regularne nabożeństwa luterańskie wznowiono po neoromańskiej renowacji świątyni z lat 1890–1891. W latach 1925–1926 wyremontowano krużganek, a 1934 roku – zachodnie skrzydło klasztorne.
Kompleks odniósł poważne zniszczenia podczas II wojny światowej. Odbudowę rozpoczęto w 1947 roku. Krużganek służył wspólnocie staroluterańskiej, a w latach 1953–1971 kościół był miejscem nabożeństw ewangelicko-reformowanych. W październiku 1975 założono tu muzeum sztuki, a od 1977 dawna świątynia służy jako Sala Koncertowa im. Georga Philippa Telemanna. W 1979 roku w kościele zainstalowano 62-głosowe organy, wykonane przez przedsiębiorstwo . We wrześniu 2022 zakończono remont klasztoru, otwarto nową przestrzeń wystawową i zrekonstruowano gotyckie sklepienie w prezbiterium kościoła, które po II wojnie światowej zastąpiono płaskim, drewnianym stropem.
Galeria
Przypisy
Klasztor Najświętszej Maryi Panny Kategoria:Obiekty sakralne w Saksonii-Anhalcie Klasztor Najświętszej Maryi Panny Kategoria:Zabytkowe klasztory w Niemczech Kategoria:Klasztory norbertańskie Kategoria:Architektura romańska w Niemczech