Dekret określał również zasady likwidacji lub przekształcania przedsiębiorstw państwowych, które mogły następować wyłącznie na mocy decyzji właściwego Ministra lub Rady Ministrów.
W efekcie wprowadzenia tego aktu prawnego ukształtował się jednolity model przedsiębiorstwa państwowego, posiadającego osobowość prawną i formalną samodzielność, lecz działającego w ramach ścisłego systemu planowania i kontroli państwowej. Dekret z 1947 r. stał się zatem podstawą prawno-organizacyjną dla funkcjonowania sektora państwowego w gospodarce Polski Ludowej w pierwszym okresie powojennym. Każde przedsiębiorstwo państwowe miało Radę Nadzoru Społecznego. Rada Nadzoru Społecznego miała charakter niezależnego organu nadzorczego, kontrolnego oraz opiniodawczego, podlegającego w swej działalności nadzorowi Prezydium Krajowej Rady Narodowej.