W marcu 1929 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Powiatowej Komendy Uzupełnień Tarnów na stanowisko komendanta. Z dniem 1 maja 1932 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Wołkowysk na stanowisko komendanta. W listopadzie 1935 został przeniesiony na takie samo stanowisko do Powiatowej Komendy Uzupełnień Brześć. 1 września 1938 kierowana przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Brześć, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „komendant rejonu uzupełnień”. We wrześniu 1939 został przydzielony do sztabu Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie”. 5 października 1939 dostał się do niemieckiej niewoli i został osadzony w Oflagu VII A Murnau. Po uwolnieniu z niewoli wrócił do kraju.
Zmarł 15 stycznia 1952 w Krakowie. Cztery dni później został pochowany na cmentarzu wojskowy przy ul. Prandoty w Krakowie (kwatera LXXXIV, rząd 11, miejsce 11).
Był żonaty z Marią Kucza (1900–1975), z którą miał syna Adama (1920–1989) i córkę Zofię (ur.