W rezultacie, gdy wybuchły działania wojenne, niemiecka flota podwodna dysponowała jedynie okrętami U-1 do U-30, lecz sprawność większości z nich była ograniczona.
Dowódcy niemieckich okrętów podwodnych najskuteczniejsi w zwalczaniu okrętów pancernych (1914–1918) Dowódca Data urodzenia Okręt Data zatopienia Nazwa okrętu Klasa Wyporność (ton) Otto Weddigen 15 września 1882 U-9 22 września 1914 HMS „Aboukir” krążownik pancerny 12 000 22 września 1914 HMS „Hogue” 12 000 22 września 1914 HMS „Cressy” 12 000 15 października 1914 HMS „Hawke” krążownik pancernopokładowy 7 400 Otto Hersing 30 listopada 1885 U-21 5 września 1914 HMS „Pathfinder” lekki krążownik 2 900 25 maja 1915 pancernik 11 800 27 maja 1915 pancernik 14 900 11 lutego 1916 „Amiral Charner” Krążownik pancerny 8 700
Niektórzy autorzy symbolicznie uznają jednak typ U-31 za drugi z pięciu kamieni milowych, w całej historii rozwoju konstrukcji okrętów podwodnych, gdyż stanowiły wyraźny krok na przód od konstrukcji okrętów podwodnych Johna HollandaBurcher, R., Rydill, L.: Concepts in submarine design, s. 14–15.. Jednostki te były prostymi, lecz wytrzymałymi okrętami, które w działaniach wojennych okazały się bardzo solidne.