Ponadto w Nowym Jorku, Ginsberg spotkał Gregoriego Corso w Pony Stable Bar. Corso, który niedawno wyszedł z więzienia, był wspierany przez patronów Pony Stable oraz pisał wiersze w noc z ich spotkania. Ginsberg twierdził, że natychmiast zainteresowała go postać Corso, który, mimo że był heteroseksualistą, pałał wielkim zrozumieniem w stosunku do osób homoseksualnych po trzech latach więzienia. Ginsberg był jeszcze bardziej zaskoczony czytając wiersze Corso i zdając sobie sprawę, że Corso był „duchowo utalentowany”. W krótkim czasie Ginsberg wprowadził Corso do kręgu jego przyjaciół. Niedługo potem Corso zaczął podróżować wraz z Ginsbergiem, Kerouaciem i Burroughsem. Natomiast sami Ginsberg i Corso pozostali przyjaciółmi i współpracownikami przez całe życie.
Wkrótce po tych wydarzeniach Allen, podczas prób „stania się” heteroseksualistą, związał się z Elise Nadą Cowen, którą poznał dzięki Alexowi Greerowi – profesorowi filozofii w college’u Barnard. Dzięki relacji łączącej ją z Ginsbergiem uczestniczyła ona w okresie kształtowania się Beat Generation. To także dzięki niej Allen poznał Carla Solomona, któremu później poświęcił swój najsłynniejszy poemat Skowyt.