Condillac za znaki uważał nie tylko wyrazy mowy, ale również pojęcia, wskazywał na wspólną naturę myśli i mowy.
Nasze pojęcia są tylko znakami, nasze wrażenia są tylko stanami subiektywnymi; dają niewiele wiadomości o rzeczach i własnej jaźni.
Wiedzę abstrakcyjną pojmował nominalistycznie, wiedzę zmysłową idealistycznie. Od nauki wymagał by była jak najbardziej ścisła i ostrożna. By uczynić z filozofii naukę ograniczył ją wyłącznie do psychologii. Sensualizm Condillaca pozostał teorią wyłącznie psychologiczną. Analizę uważał za jedyną prawidłową metodę, a w poszukiwaniu syntez widział przeszkodę w postępie naukiZob. Condillac Etienne Bonnot de, Logika czyli pierwsze zasady sztuki myślenia, przeł., uzup. i oprac. Jan Znosko, Wilno 1802. W tej pracy Condillac wyraźnie opowiada się za metodą analityczną ("rozbiorową") przeciwko syntetycznej..
Nie twierdził, że nauka jest jedynym źródłem prawdy, do czego skłaniały jego wyniki naukowe, lecz w myśl wiary chrześcijańskiej, uznawał istnienie Boga i duszy substancjalnej.
Pisma O pochodzeniu poznania ludzkiego (Essai sur l’origine des connaissances humaines, 1746) Traktat o wrażeniach (Traité des sensations, 1754) Logika (La Logique, 1780)
Przypisy