W 1865 wytyczona została działka pod powstanie nowego cmentarza żydowskiego, na którym pochówki rozpoczęto prowadzić od 1868.
Powstanie nowej synagogi Wraz ze wzrostem liczby członków bytomskiej gminy wyznaniowej dotychczasowa synagoga stała się zbyt mała na jej potrzeby. W 1867 podjęto decyzję o powstaniu nowego budynku synagogi. Do gminy należało wówczas ponad 1600 osób. 27 listopada 1867 miało miejsce ostatnie zgromadzenie w starej synagodze, po czym Torę przeniesiono do tymczasowego domu modlitwy powstałego na czas budowy w prywatnym obiekcie, a następnie używana do tej pory synagoga została wyburzona. Budowę nowej synagogi reformowanej rozpoczęto 25 maja 1868 i została ona otwarta 2 grudnia 1869. Sąsiadowała z nią mała synagoga, w której modlili się żydzi ortodoksyjni. Końcem XIX wieku w Bytomiu zamieszkiwało już około 2300 wyznawców judaizmu.
Okres międzywojenny W 1933 do gminy wyznaniowej żydowskiej w Bytomiu należało około 3200 członków, z czego około 10% stanowiła ludność pochodząca ze wschodu. W związku z niepokojami na tle społecznym i narodowościowym w latach 30. XX wieku rozpoczęła się regularna emigracja bytomskich Żydów do Palestyny, jak również Ameryki Północnej i Południowej.