W okresie kampanii plebiscytowej, z ramienia Polskiego Komisariatu Plebiscytowego uczestniczyła w kursie w Krakowie, natomiast podczas plebiscytu ramienia Sekcji Kobiecej Polskiego Komisariatu Plebiscytowego w Bytomiu wyjeżdżała jako referentka do różnych miejscowości Górnego Śląska. Wchodziła również w skład komitetu opieki nad polskimi emigrantami przebywającymi na Górnym Śląsku, a także wraz z rodziną prowadziła pomoc materialną na rzecz powstańców w czasie powstań śląskich.
Po przyłączeniu części Górnego Śląska do Polski, w 1922 roku była współzałożycielką Związku Towarzystw Polek w województwie śląskim i została członkinią jego zarządu głównego aż do swojej rezygnacji w 1927 roku. Poza tym pracowała m.in. w Polskim Czerwonym Krzyżu.
Kandydowała w wyborach do Sejmu Śląskiego III kadencji (1930–1935) z list Narodowego Chrześcijańskiego Bloku Gospodarczego.
Na początku II wojny światowej, po ataku Niemiec na Polskę we wrześniu 1939 roku, jako jedna z bardziej aktywnych działaczek polskich musiała opuścić Górny Śląsk. Udała się do Generalnego Gubernatorstwa, gdzie przeżyła wojnę. Po wojnie wróciła do Katowic. Tam też zmarła 19 grudnia 1946 roku.
Życie prywatne W 1900 roku poślubiła Henryka Ciemięgę (1878–1932), poetę ludowego, działacza społeczno-narodowego i kulturalnego na Górnym Śląsku.