Była jedną z głównych organizatorek wieców, które odbyły się na Górnym Śląsku przed wybuchem I wojny światowej. Pierwszy z nich miał miejsce w Zadolu (późniejszej części Katowic) i skupiał tysiące Polaków z Górnego Śląska. Odbywały się na nim przemówienia czołowych polskich działaczy i działaczek. Drugi wiec, będący ostatnią wielką przedwojenną inicjatywą polskiego ruchu kobiecego, odbył się w Bytomiu w maju 1914 roku. Miał on charakter patriotyczny, a za przemówienia, które na nim wygłaszała swoje przemowy, została później objęta dochodzeniem policyjnym.
W czasie I wojny światowej zajmowała się tajnym nauczaniem języka polskiego i propagowaniem czytelnictwa polskiego.
W 1918 roku założyła w Załężu Towarzystwo Polek, kobiecą organizację chadecką, prowadzącą m.in. działalność dobroczynną i opiekuńczą. Przewodniczyła jej przez rok. Zakładała także Towarzystwa Polek w Brynowie, Załęskiej Hałdzie i Ligocie oraz była współzałożycielką towarzystwa w Piekarach.