Ostatecznie szóstego dnia przed kalendami lutowymi (27 stycznia) łódź przybiła do brzegu przy wejściu do doliny Gaumates na terenie obecnego Monako, a ciało Dewoty złożono do grobu w skalnej grocie. Wkrótce w tym miejscu wzniesiono niewielką kaplicę. Wieść o męczennicy szybko rozprzestrzeniła się wśród okolicznych mieszkańców, którzy za jej wstawiennictwem doznawać mieli wielu łask. Z czasem święta stała się patronką Monako, panującego rodu Grimaldich, a także swojej rodzinnej Korsyki.
Legenda stała się znana dzięki kilku oficjalnym kopiom z XVII i XVIII wieku. Kopia odpisu Passio Devotae z początku XVII wieku przechowywana jest w pałacowym archiwum książęcym w Monako.
Istnieje również legenda, według której grupa marynarzy miała około 1070 roku wykraść relikwie świętej celem ich sprzedaży. Gdy wsiedli do łodzi, zerwać miał się silny wiatr uniemożliwiający im wypłynięcie w morze. Wkrótce zostali schwytani, relikwiarz ze szczątkami Dewoty odzyskano, a statek złodziei został spalony. Na pamiątkę tego wydarzenia co roku 26 stycznia, w przeddzień wspomnienia świętej, na placu przed kościołem jej wezwania palona jest łódź rybacka. Tradycja została wprowadzona przez księcia Ludwika II w 1924 lub 1926 roku, a udział w niej bierze rodzina książęca, hierarchowie kościelni oraz mieszkańcy.
Galeria
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kościoły rzymskokatolickie w Monako Kategoria:Turystyka w Monako