na północ od tego grodziska.
Wieś początkowo była własnością mieszczan kościańskich, później szlachecką należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej, a ostatecznie stała się wsią królewską należącą do królów polskich. W 1530 leżała w powiecie poznańskim Korony Królestwa Polskiego. Od 1419 była siedzibą własnej parafii, a w 1510 leżała w dekanacie Kościan.
Dokument z 1310 transumowany w 1446 mówi o tym, że mieszczanin Konrad z Bonikowa był świadkiem w procesie w Kościanie. W 1400 odnotowano Wyszaka Gryżyńskiego z Bonikowa, który toczył proces w sprawie Dziersława z Sepna o zabójstwo kmiecia. Wyszak był właścicielem majętności we wsi Bonikowo. W 1400 zapowiedział przez woźnego sądu ziemskiego swoje dziedziny w tym m.in. w Bonikowie. W 1404 Staszek Mikuszewski z Mikoszek stawia przed sadem świadków przeciwko Michałowi kmieciowi z Bonikowa w sprawie o podział bydła. W 1426 ponownie odnotowano bonikowskich kmieci Przycha, Mikołaja, Hanczela i Łukasza, których oskarżono o wejście do lasu biskupiego.