W maju 1973 zamieszkał wraz żoną u syna w Łodzi.
Sobierajski jako kompozytor, ma niewielki dorobek twórczy, na który składają się pieśni chóralne, dziecięce, solowe, pieśni kościelne i kolędy, a także drobne utwory instrumentalne na wiolonczelę i fortepian oraz pieśni i kompozycje stanowiące opracowania folkloru kurpiowskiego. Niepublikowane utwory i pamiątki po Sobierajskim w swoich zbiorach przechowuje Muzeum Historyczne w Białymstoku i Białostockie Towarzystwo Muzyczne.
Życie prywatne Był synem Izydora Sobierajskiego, nauczyciela muzyki w szkołach w Piątku i Sobocie, mężem Leokadii z domu Ściślewskiej (zm. 1987), z którą miał dwoje dzieci: Romanę (ur. 1933 lub 1934), chemika i Andrzeja Lechosława (1936–1997), inżyniera. Został pochowany na cmentarzu na Mani w Łodzi
Wyróżnienia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1960).
Upamiętnienie W 1987 został patronem Białostockiego Towarzystwa Muzycznego.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Pochowani na cmentarzu na Mani w Łodzi Kategoria:Polscy nauczyciele muzyki Kategoria:Działacze plebiscytowi na Górnym Śląsku Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Radni Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku Kategoria:Polscy folkloryści Kategoria:Muzycy związani z Bydgoszczą Kategoria:Żołnierze I Korpusu Polskiego w Rosji 1917–1918 Kategoria:Polscy dyrygenci chórów