W latach 1953–1970 prowadził folklorystyczny zespół pieśni i tańca „Kurpie Zielone”, liczący ponad 100 osób, którego twórczość była inspirowana kulturą Kurpiowszczyzny. Zebrane i opracowane przez siebie pieśni kurpiowskie wykorzystał w ludowych obrazkach muzycznych: „Wieczornica kurpiowska”, „Kurpie Zielone”, „Wycinanki kurpiowskie” i „Wesele na Kurpiach”. Wraz z zespołem występował zarówno w Polsce (m.in. w: Gdyni, Sopocie, Warszawie, Lublinie, we Wrocławiu) oraz w ZSRR. W 1958 w białostockiej rozgłośni Polskiego Radia nagrał pieśni kurpiowskie. Od 1962 pracował jako kierownik sekcji wychowania muzycznego w II Studium Nauczycielskim w Białymstoku, ponadto wykładał metodykę prowadzenia zespołów chóralnych na wydziale wychowania muzycznego Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia.

Był współzałożycielem (w 1963) i pierwszym prezesem (1963–1967) Białostockiego Towarzystwa Muzycznego. W latach 1967–1973 był honorowym prezesem BTM. W 1966 był delegatem BTM na Kongres Kultury Polskiej jako przedstawiciel kultury białostockiej. Jako członek BTM był członkiem jury konkursów, przeglądów i festiwali. W 1964 został radnym Wojewódzkiej Rady Narodowej.