Na dworze manuelińskim poezja była poważana, a tacy autorzy jak Bernardim Ribeiro, czy Francisco de Sá de Miranda spędzali tam swoją młodość.
Polityka wobec mniejszości religijnych Manuel I początkowo nie był wrogo nastawiony do Żydów mieszkających w Portugalii. Świadczy o tym fakt, że wyzwolił Żydów wypędzonych z Kastylii, którzy zostali jeńcami za panowania Jana II, z powodu braku środków na zapłatę podatku. Dodatkowo Żydzi generowali dochody w handlu, a ich ewentualne wygnanie z kraju spowodowałoby kryzys gospodarczy. Mimo tego, w 1497 Manuel zmienił swoje stanowisko. Prawdopodobnie przyczyniły się do tego naciski ze strony władców Kastylii i Aragonii – Izabeli Katolickiej oraz Ferdynanda Aragońskiego. Władcy uwarunkowali swoją zgodę na zaślubiny Manuela z ich córką – Izabelą z Asturii na kwestii pozbycia się Żydów z Portugalii.